High Schools en billenkoek – vroeger
Vroeger kon je elke dag op school op je billen krijgen
Zo'n 50 tot 70 jaar geleden werd op iedere High School in Amerika de paddle gebruikt.
Vroeger werd de paddle vanaf de eerste tot de laatste schooldag gebruikt.
De paddle was overal aanwezig en de straf werd in aanwezigheid van andere studenten gegeven. Het had ook een voorbeeldfunctie.
Er werd altijd hard geslagen, meestal 7, 10 of 12 keiharde 'swats' op de billen.
Soms werd de paddle op de blote billen gegeven.
High Schools en billenkoek – vroeger
In het verleden was de discipline streng
In het verleden was op Amerikaanse scholen de discipline streng, met duidelijke regels en straffen voor overtredingen.
Op de meeste High Schools was straf op de billen de meest gebruikelijke disciplinaire maatregel.
Vooral in de jaren 90 veranderde dit, waarbij op veel High Schools de billenkoek afgeschaft werd.
Discipline werd gaandeweg losser, met een verschuiving naar meer counseling en minder strenge straffen
High Schools en billenkoek – vroeger
Billenkoek moest je voelen, zien en horen
Er waren ook veel High Schools waar een stevig pak op de billen van de eerste tot de laatste schooldag de meestgebruikte disciplinaire maatregel bleef.
Het was daarbij duidelijk de bedoeling dat studenten die straf onaangenaam vonden.
Billenkoek moest afschrikken, je moest het voelen, zien en horen. Het gebeurde voor in de klas of bij sport midden in het team.
De ouders werden altijd op de hoogte gesteld. In de meeste gezinnen was de regel "a spanking at school is a spanking at home".
High Schools en billenkoek – vroeger
Billenkoek als straf was volledig geaccepteerd
Vroeger was de acceptatie van billenkoek als disciplinaire maatregel enorm. Het was eerder omgekeerd in vergelijking met nu.
In veel kringen werd het als verwaarlozing en nalatigheid gezien als er in voorkomende gevallen niet opgetreden werd. Voor jonge mensen was een pak op de billen de eerste maatregel.
In de meeste families was straf op de billen volkomen normaal. Het gebeurde met de ramen open en iedereen kon het horen. Bij familiebezoek was discipline en billenkoek een gewoon gespreksonderwerp. De kerk ondersteunde het vaak.
High Schools en billenkoek – vroeger
Billenkoek op school was volstrekt normaal
Ook toen waren er meiden die zeiden dat ze vaker op school op hun billen kregen dan thuis.
Ook in de jaarboeken van de High Schools was straf op de billen een gewoon onderwerp. Het was helemaal niet vreemd dat er vrolijke foto's in het jaarboek stonden, bijvoorbeeld omdat een studente het record had gebroken omdat ze dat schooljaar de meeste keren straf op haar billen had gekregen.
Billenkoek ging ook wel op de blote billen, bijvoorbeeld als escalatiestap. Bij een eerste overtreding kreeg je van een docent met de paddle op de kleding. Bij een volgende keer werd je naar de directeur gestuurd dan kreeg je met de paddle op je blote billen.
Amerikaanse High Schools van 1950 tot 1960
Het was in Amerika heel gewoon dat High School studenten van hun docenten straf op hun billen kregen.
Rond 1950 was het leven op een Amerikaanse High School in Texas behoorlijk anders dan tegenwoordig. Lesstof was toen grotendeels gericht op de basisvakken zoals Engels, wiskunde, geschiedenis en natuurwetenschappen. De lestijden waren strikt en begonnen vaak vroeg in de ochtend, meestal rond 8 uur. Vervoer naar school gebeurde voornamelijk met de schoolbus, aangezien auto's voor studenten nog niet wijdverspreid waren. Sport speelde een grote rol, met voetbal en honkbal als populaire keuzes. Discipline was streng, met duidelijke regels en straffen voor overtredingen. Op de meeste High Schools was straf op de billen de meest gebruikelijke disciplinaire maatregel. Nevenactiviteiten zoals schoolkranten en debatclubs begonnen op te komen. In de landelijke gebieden waren agrarische clubs zoals Future Farmers of America (FFA) belangrijk.
In de jaren 1960 veranderde er het een en ander. De burgerrechten-beweging had een invloed op het onderwijs, met toenemende integratie van scholen. Lesstof werd uitgebreider, met meer aandacht voor sociale wetenschappen en kunstvakken. In de landelijke gebieden bleven landbouwonderwijs en huishoudkunde belangrijke vakken. Lestijden bleven vergelijkbaar, maar er kwam meer flexibiliteit in het rooster. Vervoer met de auto nam toe, en meer studenten begonnen te rijden. Sport bleef belangrijk, maar er was ook meer aandacht voor andere activiteiten zoals muziek en theater.
Discipline bleef streng, hoewel er in de grote steden een groeiend bewustzijn was van de rechten van studenten. In de landelijke gebieden en in de zuidelijke staten bleef de discipline streng, met traditionele waarden hoog in het vaandel. Straf op de billen bleef dan ook de meest voor de hand liggende disciplinaire maatregel.
Amerikaanse High Schools in de jaren 70
Vooral in de zuidelijke staten kregen studenten die zich meer vrijheden veroorloofden dan de schoolleiding en de ouders toestonden stevig op hun billen.
De jaren 1970 brachten verdere diversificatie van de lesstof, inclusief meer keuzevakken en technologische vakken. Lestijden bleven grotendeels hetzelfde en vervoer per schoolbus was nog steeds de norm, met meer studenten die zelf over een auto beschikten.
Sport bleef een kernonderdeel van het studentenleven. Er kwam meer aandacht voor meisjesatletiek. In de steden kwamen er gemengde sportteams, in de landelijke gebieden waren de meisjesteams strikt gescheiden van de jongensteams.
Discipline werd iets losser, met een verschuiving naar meer counseling en minder strenge straffen. Dat betekent meer nadruk op een goed gesprek en bij High Schools die lijfstraf gebruikten minder klappen na een overtreding. De veranderingen gingen minder snel in de landelijke gebieden en in de zuidelijke staten. Studenten die zich daar niet aan de regels hielden kregen stevig op hun billen.
Nevenactiviteiten breidden zich uit, met een breder scala aan clubs en organisaties. Bij de High Schools in landelijke gebieden bleven landbouw en praktische vaardigheden belangrijk.
Amerikaanse High Schools in de jaren 80
In de jaren tachtig was billenkoek nog een normaal en geaccepteerd onderdeel van het dagelijks leven voor de meeste studenten op High Schools.
In de jaren 1980 werden computers geïntroduceerd in de lesstof, wat een grote verandering teweegbracht. Dit ging in landelijke gebieden trager door beperkte middelen. De schooldagen bleven lang, vaak met lessen die tot in de late namiddag doorgingen. Lestijden en vervoerspatronen veranderden weinig.
Sport bleef dominant, met de gemeenschap die sterk betrokken bleef bij schoolwedstrijden. Ook andere activiteiten zoals computerclubs en wetenschapswedstrijden werden populair.
Discipline bleef strikt, maar er was een verschuiving naar meer begeleidende methoden. Zeker in landelijke gebieden en in de zuidelijke staten bleef het alternatief van straf op de billen onverminderd populair.
Nevenactiviteiten namen toe, met een bredere waaier aan clubs en organisaties.
Amerikaanse High Schools in de jaren 90
Op veel High Schools bleef ook in de jaren 90 een stevig pak op de billen tot de laatste schooldag de meestgebruikte disciplinaire maatregel.
In de jaren 1990 bleef de trend van technologische integratie doorgaan, met internettoegang en computervaardigheden die een vast onderdeel van het curriculum werden. Lestijden en vervoer veranderden niet veel. Sport bleef een centrale rol spelen. De gemeenschap speelde een grote rol bij schoolactiviteiten. Er was ook een toename in academische competities en gemeenschapsdienstprojecten.
Discipline evolueerde naar een meer holistische benadering, met een focus op het welzijn van studenten en conflictoplossing. Er waren meer High Schools waar het gebruik van straf op de billen verminderd of afgeschaft werd. Op andere High Schools bleef een stevig pak op de billen van de eerste tot de laatste schooldag de meestgebruikte disciplinaire maatregel.
Door de decennia heen bleven sommige zaken constant, zoals de nadruk op sport en strikte lestijden. Echter, de lesstof, vervoersmiddelen, nevenactiviteiten en benadering van discipline veranderden aanzienlijk, zoals de hele maatschappij veranderde. In de zuidelijke staten en speciaal daar op het platteland en de kleine steden in een veel lager tempo dan elders.
De afname van straf op de billen bij studenten
In 1965 kreeg gemiddeld 1 op elke 7 studenten minimaal één keer per jaar voor straf op de billen. Dit betreft alleen de officiële registraties en is gemiddeld over heel Amerika.
In het verleden was lijfstraf in alle staten en in alle scholen van Amerika de gewoonste zaak van de wereld.
In liberale staten zoals California is het gebruik van de paddle in openbare scholen afgeschaft in 1986 en in New York in 1985. De eerste staat die de paddle in openbare scholen afschafte was Massachusetts. Dat was in 1971. Ook in deze staat is de paddle nog toegestaan in privéscholen.
Rond het midden van de vorige eeuw was straf op de billen een integraal deel van het opgroeien en naar school gaan in Amerika.
Ruwe schattingen zijn dat rond 1965 zo’n 8 miljoen scholieren en studenten jaarlijks één of meerdere keren op school op hun billen kregen. Dat komt overeen met 1 op elke 7. Ook toen waren er scholen waar het niet tot nauwelijks gebeurde en aan de andere kant scholen waar het bijna doorlopende gebeurde.
Rond 1976 kregen zo’n anderhalf miljoen studenten jaarlijks op hun billen, wat overeenkomt met ongeveer 1 op elke 25 à 30 studenten.
Soms is billenkoek onderdeel van de hele schoolperiode
Een pak op de billen was de eerste disciplinaire maatregel.
Zeker in het verleden was op veel Amerikaanse scholen straf op de billen bij alle klassen en leeftijden in gebruik. Het is bijna een deel van de Amerikaanse cultuur.
Er zijn voldoende verhalen bekend van mensen die zich herinneren dat docenten op de eerste schooldag waarschuwden dat iedereen zich aan de regels moest houden en dat iedereen die dat niet deed billenkoek kreeg. Dat bleek al snel geen loos dreigement te zijn geweest.
Er zijn ook genoeg verhalen bekend over Amerikaanse High School studenten die nog in de laatste week dat ze naar school gingen met de paddle op hun billen kregen. Een aantal van deze verhalen zijn nog maar kortgeleden en zijn ook op Twitter terug te vinden.
Van over de knie tot de paddle, tot de laatste dag
Op sommige High Schools was en is straf op de billen van de eerste tot de laatste schooldag de norm.
Scholieren uit de lagere klassen van de lagere school kregen vroeger meestal een enkele tik op hun billen. Bij grotere overtredingen gingen ze over de knie en kregen op die manier klassiek op hun billen. Dat gebeurde ook wel voor in de klas, zodat iedereen hiervan kon leren. Er waren ook juffen en meesters die de billenkoek per definitie op de blote billen gaven.
Op een gegeven moment promoveerde de scholieren naar de paddle. Er waren scholen waarbij de omvang van de paddle in detail vastgelegd was. De paddle was dan kleiner en korter voor de jongere scholieren en groter en zwaarder voor de ouderejaars.
Zeker op K-12 scholen, waarbij de jongste en de oudste leerlingen les krijgen in hetzelfde gebouw, was het vanaf het begin duidelijk dat billenkoek gedurende de hele schooltijd zou blijven.
De jongste nieuwkomers konden soms zien, en in ieder geval horen, dat ook de oudste studenten van 19 jaar op hun billen kregen. Als zoiets in de gang gebeurde, klonken de klappen als kanonschoten door het gebouw.
Regelmatig liep de schooldirecteur of een docent met een paddle in zijn hand door de gang om de orde te handhaven.
Ze jongste scholieren konden dan vanaf de eerste dag de conclusie trekken dat ze gedurende hun hele schoolloopbaan op hun billen konden krijgen.
Bij de meeste scholen moesten (en moeten) de ouders toestemming geven voor het gebruik van lijfstraf op school. Vaak was billenkoek ook thuis de meest gebruikte disciplinaire maatregel. Het overgrote merendeel van de ouders ondertekende aan het begin van elk schooljaar zo'n toestemmings-formulier. Ook bij het examenjaar, omdat de ouders het belangrijk vonden dat de studenten de schoolperiode met goede resultaten op het eindexamen zouden afsluiten.
In totaal meer lijfstraf voor jongens, maar ook billenkoek voor meisjes
Het is beter en effectiever om billenkoek te geven dan een tik op de vingers, maar op deze school alleen voor jongens. Klik om het krantenartikel te vergroten.
In totaal waren er meer jongens die op hun billen kregen dan meisjes.
Er waren ook scholen waar vooral de meisjes billenkoek kregen. Vaak waren dit scholen met een streng christelijke achtergrond, waar deugdzaamheid voor meisjes heel belangrijk was. Veel streng christelijke gelovigen zijn van mening dat sinds Eva in het paradijs van de appel gegeven heeft, ze ook de zondigheid in de wereld geïntroduceerd heeft. Er is dus alle reden om bij zondigheid streng op te treden en het 'zondige vlees te tuchtigen'.
Op andere scholen was het juist bijzonder als meisjes op hun billen kregen, zoals blijkt uit een krantenartikel uit 1952 toen vijf meisjes in Pennsylvania met de paddle kregen en de ouders van 4 meisjes daartegen protesteerden.
Ook waren er scholen waar de meisjes helemaal geen lijfstraf konden krijgen. Een voorbeeld is een krantenartikel uit 1898. De superintendent van de scholen in Cincinnati had besloten dat jongens in het vervolg alleen maar straf op hun billen mochten krijgen en niet meer op hun handen. Bovendien mochten in het vervolg meisjes in het geheel geen lijfstraf meer krijgen.
Kennelijk zat daar de gedachte achter dat meisjes kwetsbaarder zijn. Men moest meisjes voorzichtiger aanpakken. De meisjes zelf waren het daar ook niet altijd mee eens.
Meiden eisen het recht om billenkoek te kunnen krijgen
Veel meiden vonden het oneerlijk dat er voor jongens wel een optie was om straf op de billen te krijgen, maar voor henzelf niet. Zij konden alleen geschorst worden.
Veel meiden vonden het oneerlijk dat er voor jongens wel een optie was om straf op de billen te krijgen, maar voor de meisjes niet. Waar de jongens er met een efficiënt pak op de billen vanaf kwamen, kregen de meisjes een schorsing, moesten ze nablijven of veel strafwerk maken.
Dat blijkt bijvoorbeeld in 1988, waar meiden op de Woodward High School het recht eisen om ook op hun billen te kunnen krijgen. De jongens konden vaak kiezen tussen de paddle en een schorsing, terwijl voor de meisjes schorsing de enige mogelijkheid was en dat vonden ze niet eerlijk. Sindsdien is dergelijke ongelijkheid zo goed als verdwenen.
In bijna alle Public Schools kunnen meisjes net als jongens op hun billen krijgen. Er zijn sommige privéscholen die nog wel voor de jongens een ander beleid hebben dan voor de meisjes.
Totaal anders was het op de all girl schools. Dat waren (en zijn) scholen waar alleen meisjes naar toe gingen. Op sommige van deze scholen was billenkoek vaak de eerste keus als disciplinaire maatregel.
Billenkoek moest afschrikken, je moest het voelen, zien en horen
Op bijna alle Amerikaanse High Schools was vroeger de paddle veel in gebruik. De paddle was altijd in beeld, aan de muur of op de tafel van de docent.
In het verleden was de straf op de billen niet alleen voor alle leeftijden, maar ook alom aanwezig.
Men had de overtuiging dat het zinloos was om het aan het oog te onttrekken. Het was juist de bedoeling dat de scholieren en studenten zich ervan bewust waren dat het overtreden van regels consequenties had. Alle studenten moesten goed begrijpen dat je straf kon krijgen. Veel docenten hadden voor in hun klas een paddle aan de muur hangen. Of er lag een paddle altijd klaar op hun tafel. Voor de studenten was de paddle doorlopend in beeld en voor de docent was hij binnen handbereik.
Het was ook de bedoeling dat studenten die straf onaangenaam vonden. Straf moest afschrikken. Daarom moest straf pijn doen terwijl het gebeurde en gedurende een periode daarna. Dus de klappen waren meestal hard en pijnlijk.
Als een student dan daadwerkelijk straf kreeg, ging het ook om het leer- en voorbeeldeffect. Het was belangrijk dat iedereen kon zien dat dreigementen en waarschuwingen niet theoretisch en leeg waren, maar uitgevoerd werden. Straf was iets heel concreet en gebeurde echt. De straf werd daarom duidelijk zichtbaar gegeven. De persoon moest voor de klas komen en daar de straf ondergaan, zodat iedereen dat goed kon zien. Hetzelfde gebeurde tijdens de sporttrainingen. Het gebeurde midden in het team en in aanwezigheid van de teamleden.
Ook kwam het vaak voor dat de paddle niet in de klas maar op de gang gegeven werd. Het was dan voor de andere studenten niet mogelijk om het gebeuren te zien, maar wel om te horen. De deur naar de klas stond dan meestal open, zodat de docent kon horen of het rustig bleef in de klas. Als de paddle op de billen terecht kwam maakte dit zoveel geluid (“als een kanonschot”), dat niet alleen de studenten in de eigen klas de klap konden horen, maar ook de studenten in de andere klassen in de school.
Op sommige scholen werd de paddle extreem vaak gebruikt
Iedere dag kregen wel een paar studenten met de paddle op hun billen en op sommige High Schools kregen veel studenten vaak op hun billen.
Uiteraard verschilde het toepassen van billenkoek per school en per docent.
Op sommige scholen was het klimaat vooral liberaal en op andere scholen was discipline veel belangrijker. Er waren docenten die de sfeer in de klas heel belangrijk vonden. Anderen docenten legden grote nadruk op gehoorzaamheid en rust. Sommige docenten hadden natuurlijk gezag en daarom nauwelijks disciplinaire middelen nodig om een goede leeromgeving te krijgen. Andere, beginnende docenten vonden het moeilijk vonden om orde te houden en moesten vaak waarschuwingen geven en straf uitdelen om die orde ook te bereiken.
Sommige docenten hadden een angstaanjagende reputatie. Ze waren snel geïrriteerd, ze hadden een kort lontje. Als je eruit gepikt werd moest je na de les blijven en kreeg je met de paddle op je billen, je wist nooit hoeveel. En die docent had je dan drie keer per week tijdens het laatste uur....
Ongeacht al die verschillen is het wel duidelijk dat de regels vroeger veel strenger waren. Er was ook veel vaker straf voor studenten die de regels overtraden. In sommige gevallen was dat extreem vaak.
Op sommige scholen was de paddle extreem aanwezig en extreem veel gebruikt. Elke dag kon je op je billen krijgen.
Op sommige scholen was de paddle extreem aanwezig
Een schooldirecteur uit Florida laat de paddle zien die hij in zijn High School gebruikt om straf te geven.
Aan het begin en aan het eind van de dag liep de schooldirecteur met de paddle in de hand door de gang.
Wie rende of lawaai maakte kreeg met de paddle op de billen.
Studenten die te laat kwamen kregen met de paddle.
Studenten die zich tijdens de lessen zonder toestemming op de gang bevonden konden direct meekomen om met de paddle te krijgen.
Wie tijdens de les te veel met buurvrouw of buurman praatte kreeg van de docent de paddle.
Als je het huiswerk niet had gemaakt was de kans groot dat je krom moest staan om met de paddle te krijgen.
Op veel Amerikaanse High Schools ging geen dag voorbij zonder dat de paddle gebruikt werd. Soms mocht alleen de schooldirecteur de paddle gebruiken, terwijl bij andere High School alle docenten en coaches dat mochten doen.
Voorbeeld: "De Handhaver" op Eastern Hill High School
Ken Vaughn, de “Handhaver” met de paddle op de Eastern Hills High School.
Op de Eastern Hills High School in Worth Fort, Texas, is lijfstraf al een tijd geleden afgeschaft. In de vorige eeuw was dit wel anders.
Er is een blog met herinneringen van voormalige studenten van deze High School. Eén van de pagina’s op deze blog is gewijd aan meneer Kenneth O. Vaughn, de eerste EHHS vice-schooldirecteur.
Het informatieve van deze pagina is dat het een beeld geeft van welke plaats de paddle innam in het leven van een gemiddelde High School student.
De bijnaam van Ken Vanghn was “Enforcer”, ofwel “Handhaver”. Hij was verantwoordelijk voor de discipline in de school, wat toen (1960-1970) betekende…DE PADDLE. Mr. Vaugh was een relatief lange en magere man, vol energie, altijd vrolijk. Achter de glimlach zat echter “de handhaver”.
Hij was de steun en toeverlaat voor iedere docent die een disciplinair probleem had met een student. Iedereen die naar Mr. Vaughn kantoor moest kwam daar weer vandaan met een pijnlijk achterwerk.
Hij liep vaak door het schoolgebouw en over de buitenterreinen met zijn paddle in de hand. Als hij dan iets zag dat niet door de beugel kon, kregen de overtreders direct een pak op hun billen met de paddle.
Eén van de taken van Mr. Vaughn was het regelmatig patrouilleren op het parkeerterrein voor de studenten, om ervoor te zorgen dat niemand de campus verliet zonder een geldige toestemmingspas. Als je gepakt werd zonder toestemmingspas…. de PADDLE.
Hij patrouilleerde ook in gangen tijdens de schoolbijeenkomsten in het auditorium om ervoor te zorgen dat niemand er door een verafgelegen deur tussenuit kneep om iets anders te gaan doen. Als je gepakt werd…. de PADDLE!
Tijdens de lunchpauzes ging hij een paar plaatselijke eettenten langs om te kijken of iemand van school daar zat zonder geldige lunchpas. Als je buiten de campus aan het eten was zonder lunchpas… de PADDLE!
In 1968 nam Ken Vaughn afscheid van de Eastern Hills High School en ging met pensioen. Bij zijn afscheid kreeg hij van één van de studenten een beetje van zijn eigen medicijn, een paar klappen met de paddle.
Hij was ook belast met de controle op spijbelen. Ook dat gaf veel gelegenheid om de PADDLE te gebruiken.
Ken Vaughn deed aan tennis en was ook tenniscoach. Ook bij de sportlessen kwam billenkoek veel voor. Ken was zelf ook sportief en een goede tennisser en had dus veel kracht in zijn arm.
De andere coaches handelden zelf hun disciplinaire aangelegenheden af en dat was een doorlopende gebeurtenis, vooral tijdens de gymnastieklessen.
Vanaf de eerste schooldag tot de laatste schooldag op de High School was de paddle voor alle studenten een constante dreiging.
Billenkoek moest je even goed voelen: The Short Sharp Shock
Vroeger kregen veel Amerikaanse meiden vaak op hun billen, zowel op school als thuis.
In het verleden was men ervan overtuigd dat een pak op de billen niet iets symbolisch moest zijn maar echt indruk moest maken. Dat betekende dat harde billenkoek de enige echte straf was. Men vond ook dat de billen bij uitstek geschikt waren om harde klappen op te vangen, dus men zag hier ook weinig risico in. Men was ook van vaak van mening dat billenkoek een uitstekende remedie was, juist omdat het even heel zeer deed. The short sharp shock. Bovendien was de overtuiging dat straf op de billen gebaseerd was op de bijbel. De billen waren door de natuur en door God bedoeld om straf op te krijgen.
De aanleidingen om een hard pak op de billen te krijgen waren soms maar klein. Op school ging het dan bijvoorbeeld om ongehoorzaamheid, te laat komen of kletsen in de klas. Thuis ging het bijvoorbeeld om ongehoorzaamheid, brutaliteit of het niet uitvoeren van corvee werkzaamheden.
Thuis werd de billenkoek meestal op de blote billen gegeven. A spanking is not a spanking when it is not on the bare. Ook in Christelijke gezinnen was er voor preutsheid geen plaats als het om straf ging. Normaal moet het hele lichaam bedekt zijn, maar de straf gaat altijd op de blote billen.
Op school bleef de kleding bijna altijd aan, maar dat maakte het niet minder intensief.
Op school ging de paddle met volle kracht
Een foto uit een jaarboek, waar een schooldirecteur laat zien hoe hij een student straf geeft. Een normale klap met een paddle gaat met twee handen en op volle kracht.
Soms was op school de paddle een hulpmiddel om terloops even iemand wakker te schudden. Eén of enkele stevige klappen en dan weer verder. Waarschijnlijk was dit meer de uitzondering dan de regel.
De bijnaam van Ken Vanghn was “Enforcer”, ofwel “Handhaver”. Hij was verantwoordelijk voor de discipline in de school, wat toen (1960-1970) betekende…DE PADDLE. Mr. Vaugh was een relatief lange en magere man, vol energie, altijd vrolijk. Achter de glimlach zat echter “de handhaver”.
Als het ernstiger en formeler was, bijvoorbeeld omdat een student uit de les gestuurd werd en zich bij de directeur moest melden, lag het anders. Dan volgde een echte formele paddling. Een echte paddling bestond meestal – in ieder geval bij de oudere studenten – uit 7, 10 of 12 klappen. Iedere klap ging met op volle kracht op de billen van de student. Soms was de kracht zo groot dat de student opgetild werd. Uiteraard deed dat enorm zeer en dat was ook de bedoeling. Het was helemaal niet vreemd dat er bij zo’n paddling regelmatig tranen tevoorschijn kwamen.
Dit was allemaal niet uniek en bijzonder.
In veel jaarboeken van High Schools waren foto's opgenomen die iets met billenkoek of straf op de billen te maken hadden. Het was een volstrekt normaal onderdeel van het schoolleven en dat bleek ook uit de jaarboeken.
Hiernaast zien we een foto uit een jaarboek, waar een schooldirecteur laat zien hoe hij een student straf geeft. Bij hem is een normale klap met een paddle op volle kracht en met twee handen.
Iedereen, inclusief ouders en familie van de studenten, schoolinspecteurs en andere beambten mag zien hoe op zijn High School de studenten, zowel jongens als meisjes, straf op hun billen krijgen. Het is geen enkel probleem, want dit is zoals het hoort.
De straffen werden nauwelijks geregistreerd
Een sportcoach die billenkoek gaf hield daar geen uitgebreide boekhouding van bij.
In het verleden werd er niet of nauwelijks geregistreerd wanneer de paddle gebruikt werd.
Misschien dat de schooldirecteur in het verleden een administratie bijhield van formele paddlings, maar daar was de registratie dan ook toe beperkt.
De gemiddelde coach hield geen boekhouding bij van de keren dat hij of zij de paddle gebruikte. Dat gold zeker voor een gedreven sportcoach die zich irriteerde aan de onoplettendheid of slordigheid van teamleden. Die teamleden konden dan een paar stevige meppen op hun billen krijgen en dan was het weer verder spelen of verder met de training.
Ook een gemiddelde docent hield geen boekhouding bij van de keren dat hij een student met een paddle straf gaf. Daarvoor gebeurde het te vaak en administratie was volkomen overbodig.
Bij officiële paddlings kreeg de ouders bericht
Bij officiële paddlings kreeg de student vaak een briefje mee naar huis.
Bij de officiële paddlings ging wel vaak een bericht naar de ouders. Dat was een briefje van de schoolleiding dat de ouders voor gezien moesten ondertekenen. De student moest dat briefje dan de volgende dag weer inleveren.
De meeste studenten vonden dat het helemaal niet fijn dat hun ouders op de hoogte werden gesteld van het feit dat ze op school straf hadden gekregen. Veel ouders hanteerden de regel “a spanking at school is a spanking at home“.
Ze kregen dan thuis nog een keer op hun billen, terwijl die al gevoelig waren. Meestal was het thuis altijd wel op de blote billen, terwijl dat op school nog met de broek of de rok aan was.
De schoolleiding kon zo’n briefje niet alleen achteraf meegeven worden, maar ook vooraf. In dat briefje werd dan uitgelegd welke schoolregel overtreden was en dat de bijhorende sanctie lijfstraf op de billen was. Tevens was het briefje de aankondiging dat na ontvangst van de goedkeuring het pak op de billen bij de zoon of dochter uitgevoerd zou gaan worden. Meestal gebeurde dat dan ’s morgens vroeg voordat de lessen gingen beginnen.
Op sommige High Schools is deze procedure nog steeds in gebruik.
Straf op de billen van studenten was alom geaccepteerd
In de vijftiger jaren was de paddle op Amerikaanse High Schools zeer geaccepteerd en veel gebruikt.
Ook in het verleden kon het zo veelvuldig toepassen van straf op de billen alleen maar bestaan als de omgeving, de gemeenschap, de ouders en in veel gevallen ook de student het steunde. Het was zoals het was en er waren veel redenen waarom dat zo was.
Vroeger was de acceptatie van billenkoek als disciplinaire maatregel enorm. Het was eerder omgekeerd in vergelijking met nu. In veel kringen werd het als verwaarlozing en nalatigheid gezien als er in voorkomende gevallen niet opgetreden werd. Voor jonge mensen was een pak op de billen de eerste maatregel. Dat was in ieder geval in de familiekring het geval. Bij familiebezoek was discipline en billenkoek een gewoon gespreksonderwerp. De kerk ondersteunde het vaak.
Veel ouders hadden ook de leefregel “a spanking at school is a spanking at home“. Meestal was de billenkoek thuis intenser dan op school, terwijl dat vergeleken met wat nu gebruikelijk is, ook al stevig was. Thuis ging met meestal op de blote billen. De muren waren dun en de ramen stonden vaak open. De hele buurt kon horen wat er gebeurde en dat was geen enkel probleem.
Een voorbeeld was Hillary Clinton, die in haar autobiografie schreef dat zij en haar broers regelmatig van hun vader op hun billen kregen. Als ze op school met de paddle hadden gekregen, kregen ze thuis met een riem op hun blote billen.
Sinds het midden van de vorige eeuw is die acceptatie langzamerhand aan het afnemen en loopt het gebruik van de paddle terug.
Studenten kregen meestal straf op bedekte billen
Ook vroeger werd de paddle (bijna) altijd op de bedekte billen gegeven maar het aantal klappen lag hoger.
In het overgrote merendeel werd ook in het verleden op school straf toegediend op de bedekte billen, zoals nu ook het geval is. Het past ook meer bij de formele en publieke rol die een school uitdraagt.
Het aantal klappen lag wel veel hoger. Ook voor relatief kleine overtredingen werden 5, 10 of 12 meppen op volle kracht op de billen gegeven, waar dat nu meestal 2, 3 of 5 meppen zijn.
Veel scholen hanteerden de vuistregel dat voor een gewone overtreding een gewone straf van 5 of 6 meppen met een paddle passend was. Als de student binnen hetzelfde semester nog een overtreding beging, was het tarief het dubbele. De gewone straf werd dan 10 of 12 meppen.
Veel scholen hanteerden de vuistregel dat voor een gewone overtreding een gewone straf van 5 of 6 meppen met een paddle passend was. Als de student binnen hetzelfde semester nog een overtreding beging, was het tarief het dubbele. De gewone straf werd dan 10 of 12 meppen.
Van Christelijke privé scholen is wel bekend dat deze escalatieladder doorging. Bij de tweede keer was de waarschuwing dat een volgende keer de broek omlaag of de rok omhoog moest. De daarop volgende stap was dat ook de onderbroek uitging en de straf op de blote billen gegeven werd.
Het lijkt wel zeker dat er ook op Amerikaanse scholen soms straf op de blote billen gegeven werd, in ieder geval in scholen met een religieuze achtergrond. Er zijn in ieder geval genoeg verhalen die dit aangeven. Het is natuurlijk altijd moeilijk om fantasie van werkelijkheid te onderscheiden. Er zijn ook wel genoeg situaties waarin het wel zeker lijkt dat het ook daadwerkelijk gebeurde.
Soms kregen jonge scholieren straf op hun blote billen
Billenkoek op de blote billen was in veel kringen niks bijzonders, zeker als het om jonge scholieren ging.
Bij de jongere scholieren in de ‘Elementary School‘. Het gaat dan om de leeftijd 6 tot 12 jaar. Er zijn genoeg verhalen bekend van mensen die zich herinneren dat scholieren die ondeugend waren geweest naar voren moesten komen, klassiek over de knie werden gelegd en op hun billen kregen.
Meestal waren meisjes gekleed in een jurk. Het is dan niet zo logisch dat een jurk of een rok in de weg blijft zitten. Kleding in het algemeen en zeker loszittende meisjeskleding als jurken en rokken verminderden het effect van de straf. Het is dan ook heel waarschijnlijk dat er schoolmeesters en schooljuffen waren die de billen bloot maakten voordat het kind over de knie ging. De rok ging dan omhoog of de broek omlaag, de onderbroek ging omlaag en daarna kon de deugniet op de gewone manier billenkoek op de blote billen krijgen. Niks bijzonders, zo ging het thuis ook.
Straf op school was hetzelfde als straf thuis
Billenkoek op de blote billen is de meest indrukwekkende manier om straf te krijgen.
Zoals straf thuis ging, gebeurde het vaak ook op school. Billenkoek op de blote billen is dan de meest indrukwekkende vorm. Dit gebeurde ook wel gewoon in de klas. Vaak was dat dan alleen bij de jongere leerlingen. De jongen of het meisje dat ondeugend was geweest moet dan naar voren komen. De meester of de juf maakte dan de broek los of deed de rok omhoog en schoof de onderbroek naar beneden. Daarna volgende een toespraak zodat iedereen goed wist waarvoor de billenkoek gegeven werd. Na de preek volgde dan de billenkoek. Bij de oudere leerlingen werd de billenkoek privé gegeven.
Het feit dat de scholieren straf op hun blote billen kregen gebeurde met volledige steun van de ouders. Ze kregen thuis ook op deze manier straf. Men was niet anders gewend. De ouders vertrouwden de onderwijzers volledig. Vaak gaven de ouders ook nadrukkelijk toestemming om het zo te doen. Iedereen kende elkaar ook.
Soms kregen studenten op High Schools ook op hun blote billen
In bepaalde gevallen kregen studenten met goedkeuring van de ouders ook wel straf op hun blote billen.
Sommigen vertellen dat ze als student al een paar keer straf hadden gekregen voor hetzelfde vergrijp. De docent wilde vervolgens de druk opvoeren en dreigde dat het de volgende keer op de blote billen zou gaan. Die volgende keer had zich ook daadwerkelijk voorgedaan en de docent had woord gehouden. De billen moesten bloot gemaakt en de straf ging op volle kracht op de blote billen.
Er waren ook ouders die wilden dat hun kinderen op school, ook op de High School, op dezelfde manier straf krgen zoals ze dat thuis gewend waren. Ze vroegen aan het begin van ieder schooljaar om bij het gebruik van de paddle eerst de billen bloot te maken. Dat gebeurde thuis ook altijd en het effect was volgens deze ouders veel groter als de paddle direct op de blote billen gaat. En omgekeerd, het effect is kleiner als op school dan de billen bedenkt blijven.
Bij recidiven ging op High Schools de straf soms op blote billen
Bij herhalingen van overtredingen of met expliciete toestemming van de ouders werd de paddle ook wel op de blote billen gegeven.
Sommigen vertellen dat ze als student al een paar keer straf hadden gekregen voor hetzelfde vergrijp. De docent wilde vervolgens de druk opvoeren en dreigde dat het de volgende keer op de blote billen zou gaan. Die volgende keer had zich ook daadwerkelijk voorgedaan en de docent had woord gehouden. De billen moesten bloot gemaakt en de straf ging op volle kracht op de blote billen.
Er waren ook ouders die wilden dat hun kinderen op school, ook op de High School, op dezelfde manier straf kregen zoals ze dat thuis gewend waren. Ze vroegen aan het begin van ieder schooljaar om bij het gebruik van de paddle eerst de billen bloot te maken. Dat gebeurde thuis ook altijd en het effect was volgens deze ouders veel groter als de paddle direct op de blote billen gaat. En omgekeerd, het effect is kleiner als op school dan de billen bedenkt blijven.
Velen waren van mening dat straf niet het moment was om aan preutsheid te denken. Schaamte was ook iets dat prima bij een straf paste.
Bij de directeur en bij sport gingen soms de billen bloot
Soms kregen studenten bij het sporten na afloop in de kleedkamer straf op hun blote billen.
Op sommige scholen was het gebruikelijk dat een docent of de coach de gewone, dagelijkse dingen afhandelde. Hierbij mochten de studenten altijd hun kleding aanhouden. Er was voor de docent ook de mogelijkheid om de student naar de directeur te sturen als er geen verbetering in het gedrag merkbaar was. Dat was dan de volgende stap op de disciplinaire ladder.
Op sommige scholen was de consequentie dat de directeur, in tegenstelling tot de docent, de straf altijd op de blote billen gaf. Vaak was dat wel met medeweten van de ouders.
Er waren ook High Schools in de landelijke gebieden van Amerika rond het midden van de vorige eeuw, waar bij jongens de paddle per definitie op de blote billen kregen terwijl bij de meisjes alleen maar de rok omhoog ging.
Bij het sporten en bij gymnastiek / PE lessen, in de kleedkamer of tijdens / na het douchen is de stap om straf op de blote billen te geven niet erg groot.
Op de meeste scholen was het zo dat juist tijdens het sporten de meeste informele paddlings plaatsvonden. Van nature zijn daar ook de momenten om dat op blote billen te doen.
De jongens en meiden die dat hebben meegemaakt verzekeren dat het direct na het douchen, op natte blote billen, extra zeer doet.
Bij sommige docenten gingen altijd de billen bloot
Er waren docenten die uit principe billenkoek altijd op de blote billen gaven.
Er zijn zeker scholen geweest waar met instemming van de ouders bepaalde groepen studenten in het vervolg hun straf op hun blote billen kregen.
Voorbeelden zijn de meisjes die lid waren van de cheerleaders, zoals dit voorbeeld in Alabama (eind jaren 50, begin jaren 60 vorige eeuw). Hetzelfde gold soms voor extreem lastige en recalcitrante studenten.
Er zijn vrouwen die vertelden in dat in hun jeugd en op hun school er een paar docenten waren van wie ze vaak kregen straf en per definitie altijd op de blote billen: de rok ophoog en de onderbroek omlaag. Dit speelde zich af in meer of minder fundamentalistische christelijke gemeenschappen waar men ervan overtuigd was dat straf op de billen in de bijbel is voorgeschreven. De docenten waren dan gezagsdragers / ouderlingen binnen de kerk of hadden zelf kinderen die ook op school zaten.
Op sommige Christelijke (privé) scholen was de standaard straf ‘biblical punishment’. Dat waren twaalf (voor elke apostel één) keiharde meppen met de paddle die altijd op de blote billen gegeven werden.
Lees verder over billenkoek op High Schools
Deze pagina beschrijft hoe in het verleden straf op de billen gebruikt werd op High Schools in Amerika. Als je dit een interessant onderwerp vindt, zijn er andere pagina's beschikbaar met aanvullende informatie.
Voor veel studenten op Amerikaanse High Schools is straf op de billen nog steeds een disciplinaire maatregel die regelmatig, met overtuiging en met goed resultaat wordt toegepast. Er zijn veel mensen die denken dat het gebruik van straf op de billen bij studenten al lang afgeschaft is, maar dat is echt niet zo.
Voor veel studenten op Amerikaanse High Schools is straf op de billen nog steeds een disciplinaire maatregel die regelmatig, met overtuiging en met goed resultaat wordt toegepast. De meest bekende cijfers en de meest toegepaste principes komen aan bod.
Verschillende studentes reageren op verschillende manieren als ze op hun billen krijgen. Er zijn veel berichten op sociale media waaruit blijkt dat het in de praktijk gebeurt en hoe zij het ervaren.
Er zijn veel christelijke scholen en academies waar billenkoek een volkomen normaal onderdeel van de dagelijkse praktijk is. Soms werken ouders en leerkrachten hierbij intensief samen in een 'Co-op' constructie. Ook bij conservatieve groepen als de Amish is billenkoek een onderdeel van de levensstijl.
De meest opvallende trend is dat het gebruik van lijfstraf op de billen op High Schools afneemt, maar dat die afname afvlakt. Een andere trend is dat vooral oudere studenten op hun billen krijgen, die daar zelf voor kiezen.
Over het gebruik van lijfstraf op High Schools zijn er een aantal bronnen die helpen om werkelijkheid en feiten te onderscheiden van fantasie. Het gaat dan om Student Handbooks en Codes of Conduct, statistieken de de federale overheid bijhoudt en berichten van studenten op sociale media.
Wat dacht je van een High School waar in een jaar 1.653 studenten op hun billen krijgen, terwijl het toch één van de betere High Schools van het land is. Of High Schools waar billenkoek echt als een verbetering en groei gezien, of waar je alleen aan sport kunt doen als je instemt met het krijgen van straf op je billen.
Zeker als het gaat om studenten van High Schools (in de leeftijd van 15 tot 18 of 19 jaar) lijkt dit op de uitvoeringspraktijk van Daphne. Bij Daphne zijn we ook overtuigd van de effectiviteit van straf op de billen, maar alleen bij volwassenen die daarvoor kiezen en krijg je bij de begeleiding altijd direct op je blote billen.
Lees verder: ga naar de indexpagina over billenkoek op High Schools
Het is helemaal niet zo dat in Amerika straf op de billen afgeschaft is. Voor veel studenten in de zuidelijke staten is dit nog steeds een dagelijkse realiteit. Dit kan alleen maar bestaan als straf op de billen in ruime mate wordt geaccepteerd. Er zijn veel scholen, schoolbesturen en ouders die vinden dat straf op de billen goed werkt. Het is effectief, goedkoop, efficiënt, bewustmakend en indrukwekkend.
Als je verder wilt komen en denkt dat billenkoek daarbij kan helpen:
